Wat jong rechts wil

De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen staat voor veel meer dan een stap naar rechts. Naast de groei van lokale partijen die zich verzetten tegen AZC’s, is FVD de grootste winnaar geworden. Dat is opmerkelijk gezien FVD tijdens de campagne door gevestigde media dagelijks ‘extreemrechts’ genoemd werd. Het is tijd om de balans op te maken, om de komende jaren niet te bezwijken onder de druk om weer ‘oud rechts’ te worden. Veel sympathisanten ervaren die druk en kunnen hulp gebruiken bij de omgang met die druk.

Een grote groep sympathisanten heeft de neiging om constant uit te stralen ‘fatsoenlijk’ te zijn, een kader waarbuiten de rest ‘extreem’ wordt genoemd. Een andere groep plaatst, omdat de gevestigde orde niet deugt, zichzelf buiten dat kader. De eerste groep kan op de lange termijn niet invloedrijk zijn omdat zij alleen kritisch kan denken binnen de huidige denkkaders (‘oud-rechts’). De tweede groep kan niet invloedrijk zijn omdat onderdeel van haar identiteit is dat zij buiten de gevestigde orde denkt (‘wappie’). Beide groepen verhouden zich te sterk tot de bestaande kaders om echt invloed te kunnen uitoefenen.

Illustratief voor dit probleem op rechts is een gesprek over ‘oud rechts’ bij De Nieuwe Wereld, tussen Andrea Speyerbach en Sietske Bergsma. De eerstgenoemde stelde oprechte vragen en de ander deed een aardige poging om deze te beantwoorden.¹ Het lijkt mij waardevol om de antwoorden uit te diepen en in perspectief te plaatsen. De vragen die hier aan bod komen zijn: Wat wil de nieuwe partij Restore Britain? Wat wil de jonge rechtse beweging in Nederland? Waarom kijken pubers online montages met Hitler als onderwerp? Waar ligt de grens tussen cultuur en etniciteit? En wat is de toekomst van ‘jong rechts’?

Wat wil Restore Britain?

Speyerbach zegt dat ze op Rubert Lowe van Restore Britain zou stemmen, omdat hij duidelijk is over de grens tussen cultuur en etniciteit. Laten we eens de plannen van Lowe op een rijtje zetten die hij bekend maakte bij de lancering van zijn partij²:

• Restore Britain zal niet alleen massamigratie stoppen, maar ook terugdraaien.
• Iedere illegale immigrant zal worden vastgezet en uitgezet.
• Voorlopig moeten veel meer mensen Groot-Brittannië verlaten dan er bijkomen.
• Als iemand met een buitenlands paspoort geen Engels kan spreken, woont in sociale huur, uitkeringen ontvangt, weigert om te werken, niet integreert, misdaden begaat of zelfs actief onze manier van leven haat en ons wil schaden, dan moet diegene vertrekken of ertoe zet worden om te vertrekken.
• Restore Britain belooft gemeenschappen weer veilig te maken. Als dat betekent dat miljoenen vertrekken, dan zullen er miljoenen vertrekken.

Dit is het beleid dat Restore Britain voorstelt, dat zich richt op cultuur. Later in het filmpje beschrijft hij het Britse volk:

• “Restore Britain gaat over veel meer dan nummers op een spreadsheet. Het gaat over wie we zijn als een natie en wie we zijn als een volk. Groot-Brittannië is niet alleen een economie. GB is niet alleen een idee. GB is niet alleen een paspoort. GB is een natie. GB is een volk. Ons volk. En Restore Britain zal nooit toelaten dat dat wordt weggevaagd.
• We zullen ons Christelijke erfgoed vieren, net als de identiteit die dit land heeft gebouwd en gevormd. Verantwoordelijkheid, zelfbeheersing, vergefelijkheid, plichtsgevoel en rechtvaardigheid. In het kort: een gemeenschap met een hoge mate van vertrouwen.
• Dat betekent dat we onze cultuur moeten beschermen” (Daarom pleit hij voor het verbieden van de boerka, halal en kosher slachten, huwelijken tussen neven en nichten).

De reden dat heel jong rechts vrijwel meteen na de oprichting van deze nieuwe partij, Restore Britain is gaan steunen, is de combinatie van radicale voorstellen (‘millions go’), met de rustige, gematigde uitstraling van Lowe. Dit is iemand die weet waar hij voor staat en dat goed weet te brengen. Hij weet waar hij het over heeft: Een volk is niet alleen een paspoort. Hij wil illegale én legale massamigratie terugdraaien. Met andere woorden, serieuze remigratie. Hij benoemt niets dat te maken heeft met etniciteit. Maar er is een duidelijke breuk met oud rechts, dat in deze discussie altijd zou zeggen: ‘Onze voorstellen hebben niets met etniciteit te maken. Het maakt niet uit wat voor huidskleur je hebt.’ Restore Britain is jong rechts, ontketend van de linkse moraal. Het is zeer interessant om de ontwikkeling van deze partij in de gaten te blijven houden.

Wat wil de jonge rechtse beweging in Nederland?

Het belangrijkste politiek thema is al jaren migratie. Veel andere politieke thema’s zoals veiligheid en de woningnood zijn hieraan verbonden. Het taboe over migratie is deels doorbroken: Ook liberaal rechts en links stellen nu dat we kritischer moeten kijken naar wie we ons land binnenlaten. Zij willen echter niet de connecties tussen enerzijds veiligheid en de woningnood en anderzijds immigratie erkennen. Rechtse partijen doen dat wel en gaan verder: Vijf Nederlandse partijen rechts van de VVD hadden in 2025 ‘remigratie’ in het partijprogramma staan.

Steun

Reactionair

Help ons onafhankelijk te blijven. Doneer en steun de publicatie van vrij en onafhankelijk gedachtegoed.

Een aantal van die nieuwere rechtse partijen proberen alsnog te voldoen aan de linkse beginselen en verzwakken daarmee de eigen opvattingen. Bergsma zegt dat het geen zin heeft om ‘fatsoenlijk’ te doen, omdat het nooit genoeg zal zijn om geaccepteerd te worden door links. Speyerbach gaat daarin mee, maar stelt dat FVD niet duidelijk is over haar voorstellen. Dat FVD deze indruk wekt op iemand zoals Speyerbach, heeft te maken met de ontwikkeling die de partij de afgelopen jaren heeft doorgemaakt. Daar kom ik later op terug. Laten we eerst eens op een rijtje zetten wat FVD nu wil op het gebied van remigratie.

Lidewij de Vos verwoordt duidelijk wat FVD bedoelt met remigratie, waarbij zij onderscheid maakt tussen drie categorieën, waarbij verschillende vormen van remigratie passen:

• Mensen die hier illegaal verblijven (geen verblijfstatus, uitgeprocedeerd) terugsturen naar hun land van herkomst.
• Criminele asielzoekers, statushouders, dubbele paspoorthouders terugsturen naar hun land van herkomst.
• Mensen die hier verblijven maar die hier niet aarden, en zelf terug zouden willen gaan Helpen om terug te gaan met behulp van remigratie-coaches en -beurzen.

In aanloop naar de vorige Tweede Kamerverkiezingen kreeg De Vos een vraag van RTL Nieuws over die laatste categorie: “Dus dan vraag je mensen: Ben je hier aan het aarden, ben je hier blij of wil je terug?” Waarop De Vos antwoordde: “We zullen hier in kaart moeten brengen waar die groep met name zit.” Hoe doe je dat? Moet je dan overal aanbellen? “Nee, wij willen reclame maken voor deze optie, onder mensen waarvan we denken dat zij daar misschien in geïnteresseerd zijn, en dan kunnen mensen zich daarvoor aanmelden. Dat is vrijwillig.”³

Dit is een programma vergelijkbaar met dat van Restore Britain. Een radicaal andere koers en toch duidelijk beperkt. Sterker nog, Restore Britain is minder duidelijk over wat remigratie van legale migranten inhoudt. Wanneer FVD het heeft over remigratie van legale migranten, is dat op vrijwillige basis. Dat Restore Britain het vertrouwen weet te winnen van zo iemand als Speyerbach, heeft te maken met dat Restore een partij is die nog geen appjes-gate heeft gehad en bovendien begint met de lessen die de nieuwe rechtse beweging afgelopen jaren heeft geleerd. Restore Britain slaat de fase van ‘puberaal rechts’ over, lijkt het. Zonder die zoekende fase zou jong rechts echter niet mogelijk geweest zijn, dus laten we daar wat dieper in duiken.

‘Puberaal’ rechts

Politiek is stroomafwaarts van cultuur. In het geval van de nieuw rechtse beweging is dat zeker waar. Op het gebied van migratie zijn partijen verder naar rechts opgeschoven omdat ze online zagen hoeveel aandacht er daarvoor was. Het kreeg aandacht door zwarte humor. Memes en filmpjes die de grenzen van de moraliteit opzochten. Die sloegen aan vanwege een onderliggend gevoel dat de politiek en cultuur een totaal verkeerde richting zijn ingeslagen.

De eerste stap voor iemand die dat gevoel toelaat, is om te onderzoeken wat het tegenovergestelde is van de huidige koers. Hoe worden andersdenkenden genoemd? Juist, nazi’s. Nick Fuentes, die veel online en offline volgers heeft onder de (Amerikaanse) generatie Z, heeft recentelijk antwoord gegeven op de vraag waarom Hitler online als ‘cool’ wordt gezien. Dit is wat velen niet aan hun moeder zouden kunnen uitleggen, duidelijk verwoord:

Wanneer je Hitler ziet in filmpjes, zie je de visie. Wat is die visie? Grootse architectuur, prachtige kleding, een krachtig leger. Je ziet blanke mensen zonder beteugelingen. Je ziet blanke mensen zonder de zelfopgelegde schuld, de schaamte. Wanneer mensen een Hitler edit [montage] zien en zeggen “Dat is cool”, dan denken ze niet aan de holocaust. Er is niets cools aan het doden van mensen. De aantrekkingskracht is niet de wreedheid, de aantrekkingskracht is niet de onverdraagzaamheid of de raciale haat. Wanneer mensen de filmpjes zien, met hyper pop muziek, die energiek zijn, en ze zien grootsheid, kracht, roem, schoonheid, ambitie. Wat het vertegenwoordigt is: Wat als we de remmen los zou gooien? We zouden niet hoeven terugdeinzen, we zouden niet excuses hoeven aan te bieden voor alles. We zouden niet al die vernederingsrituelen hoeven te doen. Het zou niet zijn ‘Vluchtelingen welkom’, het zou niet zijn ‘het spijt ons zo’, het zou niet steeds gaan over slavernij. Het zou niet zijn ‘onze voorouders waren slecht’… Het zou zijn: Fuck it, remmen los.⁴

Bergsma noemt de Hitler filmpjes en Hitler grappen puberaal. En dat is wat het is. Voor generatie Z (en jonger) die tijdens hun puberteit veel tijd doorbrengen op het internet is dat een van de manieren om zich af te zetten tegen de bedrukkende moraliteit van de oudere generaties. Een punkbeweging. Speyerbach is echter ongeduldig en wil geen puberale punkbeweging, maar politici die problemen oplossen. Ze zet zich daarom ook af tegen FVD, dat volgens haar geen duidelijke voorstellen doet. Zoals we net hebben gezien is FVD sinds 2025 in een ver stadium van het ontwikkelen van beleidsvoorstellen die vallen onder remigratie. Dit heeft even geduurd, omdat daarvoor een herwaardering van fundamentele waarden nodig was.

Cultuur en etniciteit

Speyerbach ziet een duidelijk verschil tussen puberale grappen en een discussie over cultuur en etniciteit. Dat laatste vindt zij eng. Ze blijft erop hameren dat een grens moet worden getrokken tussen cultuur en etniciteit. Ze vraagt zich af: hebben joden iets te vrezen van FVD?

Het antwoord hierop is simpel. De onvoorwaardelijke steun voor Israël die oud-rechtse partijen hebben, is niet meer bij jong rechts. Joden in Nederland hebben daarentegen niets te vrezen van de top van FVD. Baudet heeft een joodse vrouw en daarmee joodse kinderen. Deze partij gaat niet opeens Nederlandse joden het land uitzetten of iets dergelijks. Veel joden wonen al honderden jaren in Nederland en vallen überhaupt niet onder de doelgroepen voor remigratie.

In het gesprek verwijzen Speyerbach en Bergsma met het ‘donkere verleden’ naar massamoord, gedwongen anticonceptie, verdrijving of deportaties van bevolkingsgroepen. Dit zijn ideeën die in uitvoering zijn gebracht door nazi-Duitsland, de Sovjet-Unie en deels nu nog gebeuren in China en Israël. De laatste van deze ideeën, gedwongen deportaties van bevolkingsgroepen, is het minst gewelddadig. Zoals hierboven besproken is ook dat niet wat FVD voorstelt. De beleidsvoorstellen die FVD doet rondom migratie en remigratie, zijn gebaseerd op cultuur en richten zich op de groepen die de afgelopen decennia Nederland zijn binnengekomen en niet aarden.

Waarom is etniciteit dan toch een onderwerp waar critici over blijven beginnen?

De angst voor FVD komt enerzijds door een gebrekkige weergave van FVD door journalisten, en anderzijds doordat FVD zelf de connectie tussen en het onderscheid tussen idealen en politieke voorstellen niet expliciet legt. Toen Baudet in de Tweede Kamer zei dat de Europese Unie ‘een soort immigratiemachine is gebleken’, maakte een journalist daarvan dat hij zou hebben gezegd dat ‘de EU een vooropgezet plan heeft om het blanke Europese ras te vervangen door Afrikaanse immigranten’. Dat eerste is een beschrijving van de werkelijkheid door middel van een metafoor, het tweede klinkt als een vage complottheorie. Een rechter beoordeelde dit in 2020 echter niet als laster, maar als slechts een gebrekkige parafrasering. Daarbij noemde de rechter als relevante context een eerdere uitspraak van Baudet uit een ouder debat:

“Ik wil dat Europa dominant blank en cultureel blijft zoals het is.”⁵

Een totaal andere uitspraak, met een totaal andere betekenis. Maar daarin had hij het over etniciteit. Moet dat taboe wel doorbroken worden?

Voor remigratie zijn behalve etnische argumenten ook economische en culturele argumenten te bedenken: Er zijn teveel mensen binnengekomen om te kunnen huisvesten; er zijn teveel mensen binnengekomen voor de capaciteit van onze cultuur om nieuwelingen te helpen integreren. Dit zijn ‘fatsoenlijke’ argumenten, die overgenomen worden door oud rechts. Zodra er voldoende huizen worden gebouwd en de massale immigratie iets minder snel gaat, vervallen deze argumenten voor verdere remigratie.

Volgens deze overtuiging maakt het niet uit als Nederland etnisch blijft veranderen. Als iedereen in Nederland over tweehonderd jaar een kleurtje heeft, maar we nog welvarend zijn en we samen voor het Nederlandse elftal juichen, zou dat dus prima zijn. Hierbij moet je ervan uitgaan dat intelligentie en gedrag niet genetisch bepaald zijn, of dat alle groepen gemiddeld genomen hetzelfde zijn.

Dat is niet de overtuiging van mensen die er even over nadenken. Maar veel mensen willen er niet over nadenken, omdat zij iedereen als gelijkwaardig willen behandelen. Etniciteit is niet een ‘goede’ manier om naar de wereld te kijken en al helemaal niet in de context van een politiek debat, omdat het in lijkt te gaan tegen de belangrijkste waarde waar onze rechtsstaat op gebouwd is: Gelijkwaardigheid. Dat maakt het gevoelsmatig ‘fout’ om etnische argumenten te bedenken. Zelfs al is het een argument voor beleid dat losstaat van etniciteit. Alleen de gedachte al voelt als een bedreiging van de rechtsstaat.

Jong rechts ziet in dat bovenstaande pavlovreactie onterecht is. Je kan overtuigd zijn dat de massamigratie die heeft geresulteerd in de flinke daling van het aandeel blanke mensen in Nederland voorkomen had moeten worden, en op hetzelfde moment overtuigd zijn dat niet alle middelen geoorloofd zijn om de situatie te herstellen. In een ideale wereld zou volgens deze overtuiging het aandeel autochtone Nederlanders veel dichter liggen bij wat het decennia geleden was. Niet alleen om de cultuur te behouden, maar ook om de etniciteit te behouden.

De vraag is: Wat wil je doen om dat ideaal te bereiken? Zijn de maatregelen die daarvoor nodig zijn goed voor Nederland? Op dit moment zijn Nederlanders nog een meerderheid in eigen land. De Nederlandse cultuur en etniciteit kunnen dus behouden worden door een veel strenger immigratiebeleid in combinatie met rechtmatige remigratie.

De Reactionair

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de nieuwste artikelen door u in te schrijven op onze nieuwsbrief!

Wij sturen u een e-mail ter verificatie, zie uw inbox.

›

Nu we hebben vastgesteld dat argumenten die te maken hebben met etniciteit geen gevaar vormen voor de rechtsstaat, kunnen we ingaan op wat deze argumenten zouden kunnen zijn. ‘De Nederlander’ wordt vaak genoemd in politieke debatten, ook door oud rechts. Wat is de Nederlander? Dit kan iemand met een migratieachtergrond zijn die goed is geïntegreerd in de Nederlandse cultuur, of een autochtoon. Buitenlanders denken bij ‘De Nederlander’ aan iemand die twee meter lang is, met blonde krullen en blauwe ogen. Wie wat langer in Nederland rondloopt, ziet dat lang niet iedereen even lang, blond en knap is.

Dat zou een Brave New World zijn, steriel en saai. Juist de diverse fenotypen, haar- en oogkleuren die de Nederlandse etniciteit rijk is, maken het straatbeeld interessant. Velen stellen dat de Nederlander goede genen heeft.

Dat zou de Nederlander zelf ook wel eens mogen beamen, zonder dat hij daarbij meteen hoeft te zeggen dat anderen ook goede genen hebben. De Nederlander mag trots zijn op zichzelf en zijn voorouders. De Nederlandse man mag weer in films, reclames en andere media worden afgebeeld als held en zelfs als liefdevolle minnaar en betrouwbare vader. Goede voorbeeldfiguren bestaan en men zou daar bewust op zoek naar moeten gaan. De Nederlander mag zich ook bewust worden van de eigen unieke genen en door liefde voor een ander geïnspireerd worden om samen genen door te geven aan hun kinderen, en die op te voeden met een cultuur die ook het doorgeven waard is. Dat is wat het voortzetten van een volk betekent.

Een staat hoeft dat niet te controleren, omdat een gezonde samenleving zelf de waarde inziet van culturele en etnische eigenschappen en deze op een natuurlijke manier zal behouden. Het enige wat de overheid hoeft te doen is de randvoorwaarden op orde houden:

• Ten eerste het bewaken van grenzen en veiligheid op straat.
• Ten tweede het faciliteren van gezondheidszorg en huisvesting.

Dat is niet niks, maar dat is wat nodig is voor wat jong rechts wil: Een land waarin onze kinderen veilig en gezond kunnen opgroeien.

De toekomst van jong rechts

Het verschil tussen links en oud rechts is dat links alleen aandacht wil hebben voor de invloed van immigratie op de arbeidsmarkt, terwijl oud rechts ook aandacht heeft voor de invloed van immigratie op cultuur. Het verschil tussen oud rechts en puberaal rechts is de realisatie dat in de ideale wereld, Europa nog zou bestaan uit de etnische verhoudingen van voor de massamigratie van de afgelopen decennia. Het verschil tussen puberaal rechts en jong rechts is de realisatie dat niet alle middelen geoorloofd zijn om massamigratie terug te draaien. De vorige generaties hebben een grote fout begaan, die we niet volledig kunnen herstellen. Daarmee hebben we te leven.

Dit is waar jong rechts voor zal moeten staan wanneer vragen worden gesteld over cultuur en etniciteit. Dit is het eerlijke verhaal, dat velen de moed zal geven om de connectie tussen cultuur en etniciteit te durven leggen. Jong rechts gaat een nieuwe fase in en wordt volwassen. ‘Jong’ heeft minder met leeftijd te maken dan met hoe men in het leven staat.

Oud rechts, zoals de ‘boomers’ van Reform, richten zich op snelle oplossingen die het mogelijk maken dat zij nog enkele jaren kunnen leven in een wereld die lijkt op de jaren ’90. Rupert Lowe van Restore Britain is geboren in 1957 maar begrijpt de situatie en denkt aan de toekomst, voorbij zijn levensverwachting. Bij heel jong rechts leeft de overtuiging dat het mogelijk is om het tij te keren.

Het is op dit moment prima dat FVD rustig voortbouwt aan de beweging en voorkomt dat ‘oud rechts’ weer op de lijsten wordt gezet. Alleen ‘jong’ rechts kan massale immigratie stoppen en remigratie op gang brengen. Als FVD erin slaagt om kiezers te overtuigen dat de partij nu niet langer ‘puberaal rechts’ maar ‘jong rechts’ is, zal FVD in heel Nederland de grootste partij worden. Dit is de partij waarbinnen de nodige ideeën zijn ontwikkeld. Dit is het origineel. Binnen deze partij heerst ook de overtuiging: Winnen is belangrijker dan meedoen.

Als anderen deze ideeën, met de hierboven beschreven onderbouwing, overnemen en gaan uitvoeren, prima. Maar daarvoor is durf en standvastigheid nodig, anders beschadig je de ideeën alleen maar. Wie dit zwaard uit de steen kan trekken, zal heersen.