Robert Lemm
Robert Lemm

De pen van Lemm

Robert Lemm schrijft elke week een column over culturele en maatschappelijke onderwerpen.

De zichtbare staat

Hoe houdt men het volk kalm?

Politiek
De zichtbare staat
4 minuten leestijd

Hoe onzichtbaarder de Staat, hoe beter. Dat was in NL nog redelijk het geval na de oorlog en de Duitse bezetting. Ook nog gedurende de jaren vijftig, de periode van de zuilen. Met de revoluties van de jaren zestig zette de verandering in. Gaandeweg werd de opdringerigheid van boven voelbaar via een almaar toenemende vloed van wetten en wetjes, regels en voorgeschreven informatie.

Daar komt nog bij dat uit het ontstaan van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) de Economie naar boven rees als allesoverheersend principe. Gevolg van het feit dat de verschillende Europese landen hun winstgevende overzeese gebiedsdelen hadden verloren, minder inkomsten derfden, en zich niet meer als zelfstandige grootheden konden handhaven. Hun concurrentie positie op de wereldmarkt kon niet op tegen de Verenigde Staten en Aziatische Tijgers als Japan, China, Korea. Die omstandigheid baande de weg naar een “samen staan we sterk” richting de Economische Unie.

Steun

Reactionair

Help ons onafhankelijk te blijven. Doneer en steun de publicatie van vrij en onafhankelijk gedachtegoed.

Doneer aan Reactionair

Keerzijde van de in het Brusselse parlement gecentraliseerde Eenheid was de afnemende zeggenschap van de lidstaten over hun eigen bestuur. Ze dreigden van lieverlee provincies te worden van een Supranationale Staat van waaruit richtlijnen en bepalingen de nationale grenzen overschreden. In NL aan de Noordzee bleken de eigen opeenvolgende kabinetten mettertijd enkel nog uitvoerders te zijn van wat elders werd voorgeschreven.

Tel daarbij op de groeiende macht van de Georganiseerde Misdaad, en we constateren dat de controle over het doen en laten van de belastingbetalers niet meer viel weg te denken. Binnenlands speelt ook nog dat Holland, van oudsher een handelshuis, altijd buigt voor de ,ultinationals, Schiphol, de haven van Rotterdam. Paars en polderen verpulveren de verschillen tussen de schier dertig politieke partijen die de Tweede Kamer bevolken.

In het zaken doen prevaleert de wet van vraag en aanbod. Dat houdt in dat ook de grootschalige invoer van cocaïne, zij het onofficieel, oogluikend wordt gedoogd. Het gaat per slot van rekening om een parallelle economie waar velen, van hoog tot laag, baat bij hebben. Onderlinge afrekeningen in het drugscircuit neemt men op de koop toe. De burgers hebben er geen probleem mee, zolang brievenbusexplosies beheersbaar blijven en er niet in hun tuintjes gedeald wordt.

Ooit sprak het conservatief-liberale parlementslid Frits Bolkestein (later Eurocommissaris) dat mensen op zondag meer naar de kerk moesten gaan, dan was er minder blauw op straat nodig. Want dan blijven ze gehoorzaam. Daarbij hoort dat stelen, doden, valse getuigenis afleggen en andermans bezit begeren in strijd is met de Tien Geboden. Bekend is bovendien dat zonder die rem geen maatschappij stand standhoudt. De seculiere opinie echter, die sluipend de ronde doet, fluistert dat als je zonder gevaar voor een pakkans proletarisch kunt winkelen, of bij een benzine station gratis kan tanken omdat er even geen pompbediende is, en je dan niet toeslaat, je een dief bent van je eigen portemonnee.

Wil een Staat onzichtbaar blijven, dan veronderstelt dat een mentaliteit die bijna overal is uitgestorven. De term “normen en waarden” klinkt nog wel, maar is te vaag voor jan met de pet in de multiculturele soep. Een gedeeld besef van goed en kwaad is sinds lang vervlogen. In zijn essay The Catholic Church and the Modern State, 1931, stelt Hilaire Belloc dat het ooit gezag van de Kerk het heeft afgelegd tegen het morele conformisme van de Staat. Al in 1850 voorzag Juan Donoso Cortés dat het katholicisme zou worden overrompeld door profane ideologieën in zijn Ensayo sobre el catolicismo, liberalismo, socialismo. En wie nog verder terugkijkt leest bij Louis de Bonald, in zijn Du divorce uit 1801, hoe echtscheiding geen persoonlijke aangelegenheid was, maar vóór de Revolutie nog werd gezien als schadelijk voor de samenleving als geheel.

De Reactionair

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de nieuwste artikelen door u in te schrijven op onze nieuwsbrief!

Wij sturen u een e-mail ter verificatie, zie uw inbox.

Envelop

“Onze naaste liefhebben als onszelf betekent simpelweg niet oneerlijk omgaan met mensen, geen haat koesteren of branden van wraak tegen hen, niet slecht over hen spreken of lasteren, geen overspel plegen met hun echtgenoten, en niets anders tegen hen.”. Aldus Swedenborg in zijn boek Goddelijke Voorzienigheid, uit de achttiende eeuw.

Wat waren die brave, later voor “gesloten” vermaledijde jaren vijftig inmiddels ver weg! Alsof je nu op een andere planeet woonde, nieuw en vrij, van emancipatie, klimaatbewustzijn, diversiteit en inclusie en eindelijk jezelf zijn. Wat een opluchting na de bekrompenheid van toen. De Schaamte Voorbij uit 1976 heette het onlangs als voorbode bekroonde oeuvre met de prestigieuze P.C. Hooft-prijs. Thans wapperen de van staatswege gepropageerde regenboogvlaggen jaarlijks alom in onze hoofdstad. Ook dat hoort bij de zichtbare Staat.

De Tien Geboden verbieden niet alleen stelen, doden, liegen, echtscheiding en andermans goed begeren, maar beginnen met geboden die de verhouding van de mens met God betreffen. Daar heeft onze vrolijke vrijgevochten leefgemeenschap geen boodschap aan. De overheidssurveillance neemt men dan maar voor lief.