Ondergangsporno en ongelijkheid
Cultureel verval als kans
CultuurLaatst hoorde ik voor het eerst de term decline porn uitgesproken worden door een
presentatrice van de Vlaamse nieuwszender VRT. Decline porn is het opzettelijk filmen van
achterstandswijken of zich misdragende migranten in de grote Europese steden, om aldus te
tonen dat Europa onherroepelijk verloren gaat als we niet met remigratie beginnen.
Volgens de Vlaamse huppelkut die minachtend sprak over het fenomeen, was er in feite echter niets
aan de hand. Tuurlijk! De straten van Brussel waren wat vies en naargeestig
geworden, maar niets om je echt zorgen over te maken! Het is gewoon een kwestie van een
gefaald integratiebeleid! Alles komt uiteindelijk wel goed!
Welaan, als Brussel nog steeds zo’n leuke stad is als 70 jaar geleden - voordat het kankergezwel genaamd EU er zich nestelde en uitzaaide over het hele continent - en alle migranten inherent goed zijn zoals de nobele wilden van Rousseau, dan daag ik onze lieve presentatrice uit om een uurtje te vertoeven rond het treinstation Brussel-Noord, opdat ze zich kan laven aan de rijkdom van het multiculturele Brussel.
De Reactionair
Nieuwsbrief
Blijf op de hoogte van de nieuwste artikelen door u in te schrijven op onze nieuwsbrief!
Wij sturen u een e-mail ter verificatie, zie uw inbox.
Steekt er dan helemaal geen wijsheid in het slappe item over decline porn? Is de ondergang van Europa helemaal nog niet zo erg als we denken? Nee, de ondergang van Europa is een van de meest betreurenswaardige gebeurtenissen in de moderne geschiedenis - wellicht het einde van de geschiedenis als zodanig. Het Avondland gaat onder, maar hoe het ondergaat is voor iedereen anders. Net als op ieder ander front in het leven, zijn we ook in de ondergang ongelijk - tot grote spijt van de socialisten die liever zien dat ieder nobel leven verdwijnt in hun eeuwige welvaartsstaat.
Men leest niet meer en ongeletterdheid neemt toe. Is dit een probleem? Als je met een democratische bril naar dit verschijnsel kijkt wel. De aristocratische ziel zal echter jubelen bij het horen van dit nieuws: het was nog nooit zo makkelijk om je te onderscheiden van de analfabetische massa! Het was nog nooit zo makkelijk om bovenop te komen. Alle middelen zijn er om je te verheffen. Het internet staat vol met kennis over zaken waarvan onze voorouders alleen maar konden dromen. Natuurlijk is er ook een oneindigheid aan onzinnige filmpjes, pornografie en goksites te vinden. Aan het individu de keuze om zijn grootsheid te tonen!
Het is vandaag aan de jeugd om uit te vogelen aan welke kant van de beschaving ze willen staan. Zij die te dom zijn om in het uitgeholde karkas genaamd ‘openbaar middelbaar onderwijs’ - of nog veel erger: universiteit! - zich te verheffen boven het lage niveau dat van hen verwacht wordt, door het intellectuele heft in eigen handen te nemen, verdienen het om onder te gaan, om te verzuipen in het wee der menselijke kleinheid.
De aristocratische ziel treurt om de loop der dingen, maar grijpt desalniettemin de wereld bij zijn lurven, om zo te heersen in de strijd. Hij snapt dat hiërarchie niet valt af te schaffen, zelfs niet in tijden van cultureel verval: alleen de samenstelling kan veranderen.
